Przyczyny powstawania drugiego podbródka i metody chirurgicznego leczenia

Autor: dr Grażyna Nasińska-Jurek specjalista chirurgii plastycznej

Drugi podbródek to jeden z tych problemów estetycznych, który potrafi „zmienić” całą twarz – nawet wtedy, gdy masa ciała jest prawidłowa, a rysy wydają się szczupłe. Dla wielu osób to nie tylko kwestia zdjęć z profilu, ale także poczucie, że kontur żuchwy zniknął, szyja wygląda ciężej, a twarz sprawia wrażenie zmęczonej lub starszej, niż jest w rzeczywistości.

Co ważne, drugi podbródek rzadko ma jedną przyczynę: może wynikać z genetyki, jakości skóry i procesu starzenia, rozmieszczenia tkanki tłuszczowej w różnych warstwach, pracy mięśni szyi, a nawet postawy ciała czy uwarunkowań zgryzowych.

Czym właściwie jest „drugi podbródek”?

Drugi podbródek, znany również jako podwójny podbródek, jest powszechnym problemem estetycznym, który może wpływać na pewność siebie. Charakteryzuje się nagromadzeniem tkanki tłuszczowej i/lub wiotkością skóry pod żuchwą. Choć często kojarzony z nadwagą, może dotyczyć osób o różnej masie ciała.

Główne przyczyny powstawania problemu

Powstawanie drugiego podbródka jest zazwyczaj wynikiem interakcji kilku czynników. Zrozumienie tych przyczyn jest kluczowe dla wyboru najskuteczniejszej metody leczenia.

1. Genetyka i predyspozycje dziedziczne

• Dziedziczne rozmieszczenie tłuszczu: U niektórych osób genetyka odgrywa dominującą rolę, determinując, gdzie organizm magazynuje tłuszcz. Wbrew pozorom tkanka tłuszczowa ma wielowarstwowe położenie i tylko część znajduje się pod skórą. Może istnieć genetyczna skłonność do gromadzenia jej w głębszych warstwach szyi.
• Budowa kształtu twarzy i szyi (retrogenia): Niedorozwój kości żuchwy lub cofnięty podbródek mogą sprawiać, że nawet niewielka ilość tłuszczu jest bardziej widoczna. Gdy kość bródki jest zbyt mała, tkanki miękkie szyi nie mają odpowiedniego podparcia, co optycznie skraca linię żuchwy.
• Wady zgryzu: Zaburzenia pracy mięśni dna ust mogą powodować uwypuklenie tkanek niekoniecznie związane z nadmiarem tkanki tłuszczowej.

2. Wiek i starzenie się skóry

• Utrata kolagenu i elastyny: Wraz z wiekiem naturalna produkcja tych białek spada, co prowadzi do utraty jędrności i wiotczenia skóry pod żuchwą.
• Osłabienie mięśni: Mięśnie szyi, zwłaszcza mięsień szeroki szyi (platysma), mogą osłabiać się i rozciągać, przyczyniając się do opadania luźnej skóry i tłuszczu.

3. Waga ciała i dieta

• Nadmiar tkanki tłuszczowej: Przybieranie na wadze prowadzi do gromadzenia się tłuszczu w okolicy podżuchwowej. Czasami uwarunkowania organizmu szczególnie sprzyjają gromadzeniu się tkanki w okolicach twarzy i szyi.

4. Postawa ciała

• „Text neck”: Częste pochylanie głowy do dołu (np. podczas korzystania z telefonu) może osłabiać mięśnie szyi i przyczyniać się do zwiotczenia skóry. U osób młodych szczególnie istotna może być pomoc fizjoterapeutyczna.

Chirurgiczne metody leczenia

Gdy metody nieinwazyjne okazują się niewystarczające, chirurgia plastyczna oferuje trwałe i skuteczne rozwiązania.

I. Implant bródki

Rozwiązanie dla osób z cofniętą bródką (retrogenia).

Wiele osób szuka pomocy w liposukcji, nie wiedząc, że ich problemem jest brak odpowiedniej projekcji kości. Wszczepienie anatomicznego implantu pozwala na:

1. Natychmiastową poprawę profilu i przywrócenie proporcji twarzy.
2. Wyraźniejsze oddzielenie zarysu twarzy od szyi.
3. Optyczne wysmuklenie i wyostrzenie dolnej części twarzy.

Sekret idealnego profilu: Wysunięcie bródki o kilka milimetrów tworzy „rusztowanie” dla skóry. To tak, jakby mocniej rozciągnąć płótno na ramie – zwiotczenia pod żuchwą mogą stać się mniej widoczne, a kąt szyjno-żuchwowy staje się ostrzejszy. – dr Grażyna Nasińska-Jurek

• Czas zabiegu: ok. 60 minut.
• Rekonwalescencja: powrót do aktywności po ok. 7–10 dniach.
• Blizny: praktycznie niewidoczne (ukryte pod bródką lub wewnątrz ust).

II. Liposukcja podbródka

Jest to najczęściej wykonywany zabieg w przypadku, gdy głównym problemem jest nadmiar tłuszczu podskórnego, a skóra zachowała elastyczność.

• Mechanizm: Chirurg wykonuje niewielkie nacięcia, przez które wprowadza cienką kaniulę usuwającą tłuszcz i modelującą kontur żuchwy.
• Ważna uwaga: Liposukcja nie skoryguje tłuszczu znajdującego się między i pod mięśniami szerokimi szyi (tkanka tłuszczowa podmięśniowa).

III. Plastyka szyi (Lifting szyi)

Zalecana przy znacznym zwiotczeniu skóry i osłabieniu mięśni. Często łączona z liftingiem twarzy.

• Platyzmoplastyka: Chirurg zszywa i napina rozdzielone mięśnie platysma (tzw. „corset platysmaplasty”), co pozwala uzyskać ostry kąt między szyją a żuchwą.
• Zakres: Usunięcie nadmiaru skóry od strony uszu oraz cięcie pod brodą w celu redukcji tłuszczu podmięśniowego.
• Efekt: Trwałe odmłodzenie wyglądu szyi i korekcja pasm mięśniowych.

IV. Podejście kompleksowe

W wielu przypadkach najlepsze rezultaty daje połączenie technik: Liposukcja usuwa nadmiar tłuszczu, a Plastyka szyi usuwa nadmiar skóry i napina mięśnie.

Podsumowanie: Wybór metody leczenia

Wybór odpowiedniej drogi zależy od pierwotnej przyczyny problemu:

• Młodsi pacjenci z elastyczną skórą zazwyczaj kwalifikują się do liposukcji.
• Pacjenci dojrzali lub z predyspozycjami genetycznymi częściej wymagają plastyki szyi lub implantu bródki.

Ważne: Chirurgia plastyczna nie skoryguje jednak zaburzeń rozwojowych żuchwy i wady zgryzu. Również wada postawy wymaga innego podejścia. Zdarza się, że pacjent po liposukcji nie widzi oczekiwanej poprawy, co wynika tylko ze złożoności problemu — dlatego kluczowa jest konsultacja z doświadczonym specjalistą.

---

ZASTRZEŻENIE Treści z naszego portalu są jedynie wskazówkami dla zainteresowanych i zawsze rekomendujemy skonsultowanie się z wykwalifikowanym specjalistą w przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących danego tematu. Nie są to treści edukacyjne. Administratorzy portalu nie ponoszą żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych na naszych stronach. Wszelkie treści umieszczane na niniejszej stronie internetowej chronione są prawem autorskim.